Yasmine en Jonas zijn twee namen die bij iedere Vlaamse bookstagrammer meteen een belletje doen rinkelen. Hun duologie ‘De Seizoensproeven’ en ‘De Seizoensrebellen’, geschreven in twee talen, was meteen een groot succes in Vlaanderen. Daarnaast zijn ze alle twee zeer actief op booktok en bookstagram en zijn ze altijd wel te vinden voor een gezellige babbel over boeken. We stelden deze twee lieve mensen enkele vragen over all things bookish.
Kan je jezelf omschrijven in één zin?
Jonas: Mijn naam is Jonas, 29 jaar, maar bijna 30, een lezer maar soms ook een schrijver, die het liefst elk vrij moment spendeert met een boek in zijn handen.
Yasmine: Ik ben Yasmine, een 27-jarige auteur en boekenfanaat, die elk vrij moment het liefst doorbrengt tussen ofwel de pagina’s van een boek ofwel in de boekenwinkel.
Wat is je reading goal dit jaar? En hoeveel boeken heb je al gelezen?
J: Dit jaar is mijn doel 150 boeken. De vorige paar jaar probeerde ik er steeds 200 te lezen, wat ook wel lukte, maar ik merkte dat ik mijzelf soms moest pushen en dat haalde het plezier een beetje uit het lezen, dus dit jaar heb ik voor iets minder gekozen. Ik ben momenteel aan mijn 30ste boek bezig, dus zit eind februari al goed op schema!
Y: Mijn leesdoel is steeds 50 boeken per jaar. Dit is een bewuste keuze omdat ik niet de snelste lezer ben. Ondertussen, midden februari, ben ik bezig aan het tiende boek van het jaar.
Wat lees je zelf het liefst? Wat is je favoriete boek?
J: Voor mij zijn mijn twee favoriete genres fantasy en romance (of een mix van de twee). Hier een favoriet uit kiezen is natuurlijk super moeilijk, net als elke lezer je wel kan zeggen. Enkele boeken die ik steeds maar blijf aanraden zijn Loveless van Alice Oseman, Priory of the Orange Tree van Samantha Shannon en, een meer recentere, de Rebel Blue Ranch serie van Lyla Sage.
Y: Ik lees zelf ook het liefst een spannende romantasy, hetzelfde genre dus als de boeken die we schrijven. Ik vind dat gewoon het ideale genre om even te ontsnappen aan de werkelijkheid. Mijn favoriete boek … dat is dan weer een zeer moeilijke vraag. Moet ik echt kiezen? Want dan benoem ik toch Pride en Prejudice, waar ik een (enorme) obsessie voor heb. Daarnaast zijn er natuurlijk nog een heel pak recentere werken die mijn hart veroverd hebben: Nightshade, As long as the lemon trees grow …
Zijn er principes waar je jezelf aan houdt? (Bijvoorbeeld: ik lees nooit een boek twee keer)
J: Ik leg nooit een boek aan de kant. Ook al merk ik dat het boek mij niet ligt, zal ik het toch uitlezen. Ik denk dat ik altijd nog ergens hoop dat het boek mij toch zal verrassen en ik zou het dan heel jammer vinden mocht ik het missen door het aan de kant te leggen. Voor de rest vind ik het ook wel leuk dat als ik een serie verzamel, ze allemaal in hetzelfde format zijn en ze dezelfde lengte hebben.
Y: Goh, dat heb ik minder. Buiten het feit dat ik enorm vaak boeken koop puur op de cover of de tropes, heb ik niet echt principes waar ik me aan moet houden. Iets wat ik mezelf wel steeds voorneem is om wat af te wisselen tussen Engelstalige en Nederlandstalige lectuur.
Hoe zijn jullie begonnen aan het schrijven van jullie eerste boek?
Y: Heel spontaan! Het idee kwam in Nederland, toen Jonas en ik onderweg waren naar een boekenevenement. Hij stelde toen de vraag of we ooit samen een boek konden proberen schrijven, waarop ik enthousiast toestemde. Enkele maanden later, tijdens de zomervakantie, hebben we de stap gewaagd en dat is tot op heden een van de beste beslissingen die ik ooit gemaakt heb. Ik ben Jonas daar zo dankbaar voor!
J: Zoals Yasmine al uitlegt was het heel spontaan! We horen van mensen bij signeersessies dat ze er soms ook over nadenken om een boek te schrijven, alleen of met een van hun beste vrienden, en het enige wat we kunnen doen is het zeker aanbevelen. Wij hadden ook maar een gekke droom en zijn heel dankbaar dat we enkele jaren later al twee van onze boeken in onze handen mogen houden.
Waarom kozen jullie voor romantasy geen ander genre?
J: Een grote reden was zeker omdat we het genre zelf zo vaak lezen. Toen ik aan het nadenken was over wat het verhaal zou kunnen zijn, kon ik enkel maar aan magische werelden denken die we zelf helemaal mochten scheppen en waar we ons ding mee konden doen. Het geeft veel meer vrijheid dan gebonden te zijn aan dingen die al vastliggen in een wereld die al gevormd is.
Y: Ik denk dat het voor ons al vrij snel duidelijk was welk genre het ging worden. Ondanks het feit dat we beiden wel verschillende genres lezen, is romantasy toch hetgene dat ons het meest aanspreekt. Het is gewoon ideaal voor escapisme en zo fijn om volledig zelf vorm te kunnen geven. Ik vind het persoonlijk fijn om binnen een magisch kader te werken, waar je zelf alles bepaald en tot leven wekt.
Hoeveel verhalen heb je al geschreven die nooit het daglicht zagen?
J: Echt volledig afgewerkte verhalen zijn er niet te vinden, maar ergens zijn er waarschijnlijk nog uitgeprinte versies te vinden van verhaaltjes van 100 woorden die ik schreef toen ik 10 was. Dat waren dan meestal ook wel fantasieverhalen met een slechte heks, een held die de wereld kon redden en dat allemaal op één pagina!
Y: Oeh, toch al een redelijk aantal. Als kind schreef ik al veel verhalen op de computer van mijn mama. Het begon bij korte verhalen en eindigde in langere werken, waar ik dan ook steeds bijhorende foto’s bij zocht om de scène vorm te geven. Als ik die verhalen opnieuw bekijk, zie ik gelukkig al een grote vooruitgang in schrijfstijl. Naast die ‘boeken’, die uitgeprint in een map leven, ben ik zelfs ooit via Wattpad aan een verhaal begonnen.
Wat zorgde ervoor dat je uitgegeven boeken anders zijn dan de ongepubliceerde verhalen? Wat maakt het verschil tussen publicatie en stof vergaren in je bureaulade?
J: Eerlijk gezegd, de kwaliteit van de verhalen. Zelfs tussen boek 1 en 2 merk ik een verschil aan hoe we groeien in ons schrijven. Niet dat ik niet immens trots ben op ons eerste boek, kan ik zelf ook aanvoelen dat we groeien naarmate we zelf meer verhalen samen schrijven.
Y: Ik denk vooral aan de periode waarin ze geschreven zijn. De andere werken waren ook niet zo onderbouwd aangepakt, in het begin gebruikte ik zelfs geen aanhalingstekens. De meeste verhalen waren ook geschreven toen ik 13-15 jaar was, daarna had ik er steeds minder tijd voor. Gelukkig bleef die droom toch ergens sluimeren en is deze wel tot uiting gekomen. Het is echt een kinderdroom die tot vervulling is gekomen.
Welke leuke plannen of doelen heb je dit jaar?
J: De dingen aannemen die op ons pad komen. De laatste paar jaren staat mijn leven naast mijn gewone job voor een groot deel in het teken van boeken en dat is waar ik mij thuis voel. Dus ik wil gewoon meer van dat. Meer evenementen, meer mensen leren kennen, meer verhalen leren kennen.
Y: Nog veel bezig zijn met boeken. In elke vorm waarop dat mogelijk is: lezen, bookshoppen, content maken rond boeken … De momenten waarop ik rond/met boeken bezig ben, voel ik me het meeste mezelf.
Wat is je zotste droom als auteur?
J: Een grote droom zou zijn dat het boek internationaal wordt uitgegeven, want de kans krijgen om ons verhaal te kunnen delen met meer mensen in de wereld klinkt zo geweldig. De ultieme fantasie zou natuurlijk zijn om ons boek verfilmd te zien worden, met natuurlijk de voorwaarde dat Yasmine en ik hier ook inspraak zouden krijgen 😉
Y: Ook deze vraag vind ik moeilijk om te beantwoorden. Natuurlijk zijn er wel een aantal dingen die als auteur enorm fijn zouden zijn, denk maar aan internationale vertalingen, special editions, een floppy paperback uitgave … maar we staan vooral stil bij wat we al hebben, aangezien er ook al veel is om dankbaar voor te zijn.
Vanwaar de keuze om jullie boeken zowel in het Nederlands als in het Engels te schrijven?
J: Het is eigenlijk heel natuurlijk gekomen dat wij onze verhalen in het Engels begonnen te schrijven, het is ook de taal waarin wij allebei het meeste van onze boeken lezen.
Y: Het is vanuit een idee dat onze uitgever had, dat we ervoor gekozen hebben om ook zelf ons boek naar het Nederlands te vertalen en zo tegelijk de twee versies uit te brengen.
Worden jullie niet te veel beïnvloed door de boeken die je leest? Want eerlijk: dat zijn er wel een heleboel. Hoe behouden jullie toch nog jullie eigen schrijfstijl en verhaal?
J: Ik denk dat elk verhaal wel elementen heeft van andere bekende boeken. Het is juist wat jij er van jezelf in steekt en welke twist je eraan geeft dat het een origineel verhaal maakt. Wij werken met Proeven, waarbij iedereen natuurlijk meteen aan de Hongerspelen moet denken. Maar de manier waarop wij ons verhaal inhoudelijk anders invullen is datgene wat het ons eigen verhaal maakt.
Y: Jonas en ik hebben altijd zeer goede brainstorm sessies, waarbij we onze hoofdstukken samen uitlijnen en het verhaal verder vorm geven. Tijdens die momenten gaan wij zo op in de ideeën die tot ons komen, of scènes die juist aanvoelen. Ik denk dat er vooral onbewust eens een element insluipt vanuit een ander boek, maar dat geldt evenzeer voor gebeurtenissen uit ons eigen leven, of gevoelens die we zelf ervaren hebben, plaatsen waar we geweest zijn … Dat is ook het voordeel aan met twee zijn, dat je zo geïnspireerd raakt door elkaar, dat het verhaal al snel echt aanvoelt.
Wat wil je nog meegeven aan YA-lezers?
J: Blijf gewoon de verhalen opzoeken die tot jou spreken. Ik zie heel vaak mensen reageren: ‘is dit nog wel voor mij als ik x aantal jaar ben?’ en dat vind ik zo jammer. Ik zal nog steeds verhalen over draken en tovenaars lezen als ik daar zin in heb, ook al word ik binnen enkele maanden al 30, omdat die mij het meest gelukkig maken. Dus blijf gewoon lekker lezen waar je zin in hebt!
Y: Dat de liefde voor lezen moet blijven gedeeld worden. Zodat niemand zich ‘raar’ of ‘eenzaam’ moet voelen binnen die hobby. Boeken hebben namelijk de kracht om ons samen te brengen, wat ik een mooi gegeven vind. Blijf reading dates inplannen, blijf boekenaanraders delen, steun (lokale) auteurs en tag uitgeverijen, zodat we met z’n allen nog veel mogen genieten van het plezier dat lezen ons brengt.
