Onze eerste buddy read zit erop! En wat een geweldige ervaring was het, zeker voor herhaling vatbaar. Maar wat hebben we nu uit deze buddy read gehaald?
Allereerst is het een fantastisch boek om te lezen. Lessons in faking heeft alles wat je nodig hebt: goede tropes, lovely characters, een hatelijke enemie en the best best friend. Wil je meer details over wat we van het verhaal vonden? Lees dan onze recensies hier.
Samen met een book bestie lezen is zeker een aanrader. Hoewel we op elkaar moesten wachten, omdat we het boek in drie delen hadden gesplitst, maakt dat het net nog leuker. Ik wou gewoon verder lezen, maar ik wou mijn gedachten ook delen met iemand. En je book bestie weet niks meer of minder dan jij, dus je kunt lekker spoilers geven (want je hebt ze toch allebei al gelezen) en de raadsels zijn voor jullie beide ook effectief nog raadsels. Ideaal dus!
Over raadsels gesproken, dat is zeker het geval in Lessons in faking. We bleven ons maar afvragen wat er gaande was tussen Wren en McCarthy. Wat was er gebeurd dat Wren hem zo hard haatte? In een flits van een moment dacht ik dat ze nog een relatie hadden gehad, maar (spoiler alert) dat was het niet. De echte reden? Die had ik nooit verwacht. Maar was door Selina Mae origineel gevonden.
Als we iets kunnen zeggen over Selina Mae is het wel dat ze origineel is. Niet alleen het mysterie tussen Wren en McCarthy was goed gevonden. Ze varieert ook op de klassieke university romance. In plaats van the athlete boy vs. het academische meisje is McCarthy hier beide, terwijl Athalia het feestbeest uithangt en slechte punten heeft.
Waar Soetkin en ik ons ook maar vragen over bleven stellen, was de ruzie tussen Wren en Athalia. Dat is een typisch voorbeeld van miscommunicatie (another trope of the book), maar waar we allebei geen fan van waren, omdat het even makkelijk op te lossen is als het ontstaan is. Dus tell Wren the truth en alles is opgelost!
👉 Mijn book bestie had vrijwel iedere keer dezelfde gedachten als ik, wat ervoor zorgde dat we wel op dezelfde lijn zaten. Maar het lijkt me ook heel interessant om het boek vanuit een ander perspectief te zien. Om gebeurtenissen door een andere bril te zien. Of personages die iemand anders net wel of helemaal niet leuk vindt. In het eerste deel dat we lazen (hoofdstuk 1 tot 12), was Soetkin al helemaal fan van Wren, terwijl ik nog niet echt een band voelde met het personage. Maar eenmaal ze me vertelde waarom Wren volgens haar een fantastisch personage is, zag ik het wel. De overtuiging duurde voor mij zelf totdat bekend werd dat Wren elk jaar met Thanksgiving Athalia bij haar thuis uitnodigt zodat ze zelf niet alleen zou moeten zitten. Soetkin had die vibe duidelijk al eerder opgepikt. En dat is helemaal oké!
Korte samenvatting van Lessons in faking:
- tropes: fake dating, miscommunication, university romance
- vibes: Maxton Hall, Ali Hazelwood, Bridgerton, Audrey Adelin
