Better than the movies, Lynn Painter
Het voorwoord van de uitgeverij heeft gelijk. Zelfs als niet-romancelezer word je verliefd op dit boek. Niet dat ik anders geen romance lees (integendeel!), maar ik kan perfect begrijpen dat zelfs lezers die niet vaak romance lezen bij dit boek toch blijven plakken. ‘Better than the movies’ heeft een lichte en luchte schrijfstijl en heeft voor de fervente romance-lezer toch genoeg diepgang door verschillende lagen in het verhaal.
Op het eerste gezicht lijkt het vooral een doorsnee highschool romance, maar dat is het niet helemaal. Vooral de verwijzingen naar films geven dit boek een originele toets. Toen ik de eerste filmtitels zag, had ik schrik dat ik bepaalde stukken niet zou begrijpen omdat ik de films niet had gezien. Maar zelfs als niet-filmkenner is dit boek leesbaar. Wat dit boek helemaal fantastisch zou maken is als er ook een laag in het boek zit voor als je de films wel hebt gezien. Misschien is dat ook wel zo, maar daarvoor zou ik de films moeten bekijken 😉
Ook op vlak van de tropes is dit geen klassiek romance-boek. Wanneer ik een romance opendoe, heb ik na een aantal hoofdstukken (soms na een aantal pagina’s) al door welke trope gebruikt is en dus wat de love interest zal worden. Dat is in ‘Better than the movies’ niet het geval. Na een aantal hoofdstukken is duidelijk dat het een enemies-to-lovers kan worden of liefde zoals in de films, waarbij de personages langzaam voor elkaar vallen. En voor mij bleef het een lange tijd onduidelijk, wat ik wel leuk vond.
Lynn Painter kiest in dit boek duidelijk voor verschillende lagen. En dat doet ze ook voor haar hoofdpersonages. Vooral het personage van Liz kent diepgang. Maar ik vond dat ze iets te lang bleef hangen in het verleden en haar overleden moeder geen plek kon geven of verder kon gaan met haar leven. Toch beschrijft Painter op realistische manier de gevolgen van de dood van haar moeder, doodnormale dingen waar we misschien niet bij stil zouden staan. Zoals het kopen van een jurk voor je gala of wanneer er foto’s gemaakt worden vlak voor je met je date vertrekt naar je gala. Dat zijn dingen die je met je moeder doet, niet met iemand anders.
Hoewel Liz voor mij iets sneller een evolutie mocht doormaken, toont dit boek wel de zelfontwikkeling van het personage. Met de hulp van Wes verandert Liz stapje voor stapje, tot ze ook leert dat het oké is om verder te gaan met haar leven. En dat is ook de boodschap die Painter wil meegeven. Alle personages kennen elkaar al lang, maar zijn elkaar uit het oog verloren en opnieuw tegengekomen. Maar mensen evolueren, ze zijn niet langer de persoon die ze als kind waren. Ook Liz’ buurjongen Wes niet, of haar droomman Michael. Gaat Liz voor de film die ze al lang heeft uitgeschreven of komt er een plottwist in haar leven?
