Misschien is dit chemie, Rani De Vadder & Valerie Vaes
‘Misschien is dit chemie’ is een heerlijke STEM-romance. Denk maar aan de boeken van Ali Hazelwood: STEM-romances zijn razend populair. In deze Vlaamse YA nemen auteurs Valerie Vaes en Rani De Vadder elk een eigen personage voor hun rekening. Twee verschillende schrijfstijlen die wonderwel samengaan. Maar tegenpolen trekken elkaar aan…
Nova en Celian zijn twee tegenpolen. Nova is een gedreven wetenschapper met haar oog op een baan bij NASA. Ze is een georganiseerd, ambitieus en gestructureerd iemand. Celian werkt in de koffiebar van zijn zus en als klusjesman, maar zit ook liefst van al achter de telescoop. Hij heeft echter geen duidelijk plan – en daarvan loopt Nova al snel de muren op wanneer ze moeten beginnen samenwerken. Hij vindt haar dan weer een strever.
De kracht van dit boek ligt in de schrijfstijl. Vaes en De Vadder nemen elk een perspectief voor hun rekening, en dat werkt. Ze werken elk een personage uit, waardoor je echt twee volledig andere personages krijgt, met een andere schrijfstijl en toon die bij hen past. Rani De Vadder nam de hoofdstukken van Celian voor haar rekening, Valerie Vaes schreef die van Nova. Toch zijn de twee auteurs voldoende op elkaar ingespeeld qua schrijfstijl en toon, waardoor het ook niet als een harde breuk voelt. De hoofdstukken en wisselende perspectieven lopen mooi in elkaar over, waardoor het boek vlot leest, maar toch zie je de unieke persoonlijkheden van ieder personage mooi naar voor komen.
Ik vond het fijn om de relatie van Celian en Nova uit deze twee perspectieven te kunnen volgen. Je merkt duidelijk dat er twee auteurs achter de personages zitten, wat de personages ook wat meer diepgang meegeeft. Het is niet één iemand die zich in twee personages inleeft, maar twee auteurs die elk een personage voor hun rekening nemen.
Het boek kan op de plank zo naast de STEM-novels van Ali Hazelwood. Maar het is fijn dat deze in het Nederlands geschreven is, met de bijhorende humor en wereld. Ook de wereld van sterren en astrofysiologie is verfrissend, dat had ik nog niet gelezen in een ander boek.
Het tempo in het boek zit hoog, wat ervoor zorgt dat je meteen verder wil lezen omdat je meegesleurd wordt in het verhaal, maar soms mis ik net dat tikkeltje diepgang, vooral in de relatie van Celian en Nova. Ze haatten elkaar al sinds ze klein zijn, maar het enemies-to-lovers gehalte van het boek daalde snel en begon wat meer op een instant-love te lijken. Voor mij mocht die spanning net iets meer doorgetrokken worden.
Over het algemeen dus een heel fijn boek! De twee perspectieven zijn leuk om te lezen en de relatie tussen Celian en Nova is leuk om te volgen. Ook de aandacht voor vriendschap in het boek en de achtergrond van de personages kon mij bekoren.
Disclaimer: wij kregen een ARC (Advanced Reader Copy).
