The Seven Year Slip, Ashley Poston
I loved this book. The Seven Year Slip is een hartverwarmend feelgood boek met een tikkeltje magie door alle romantiek heen. Het is niet zomaar de volgende romance op de boekenplank, maar een uniek boek waar zoveel meer thema's in aan bod komen. Rouw, loslaten en jezelf ontdekken, Poston brengt een mooie boodschap met een vleugje romantiek en magie.
In het verhaal volg je Clementine, die na de dood van haar tante in haar appartement gaat wonen. Ze houdt van het appartement waar ze van kinds af aan zoveel tijd doorgebracht heeft met haar tante. De plek is doordrongen van goede herinneringen, maar dat lijkt haar rouwproces soms dubbel zo zwaar te maken.
Maar wat blijkt? De magie van het appartement lijkt niet alleen in haar hoofd te zitten, want plots staat er een man in haar keuken. Hij is haar droomprins op alle vlakken, maar er is 1 probleem: hij leeft 7 jaar in het verleden. Het is liefde op het eerste gezicht en langzaamaan vindt Clementine zichzelf terug. Maar hoe bouw je een toekomst op met iemand die 7 jaar in het verleden leeft?
De schrijfstijl is warm – er is geen ander woord voor. Je wordt meteen in het verhaal getrokken en het laat je niet meer los. Er zijn zoveel herkenbare momenten waar je je als lezer volledig mee kan identificeren, en net daar ligt voor mij de sterkte van dit boek. Het is niet zomaar een stationsromannetje dat geschreven is naar een trope met weinig extra’s. Nee, hier heb je echt een uniek verhaal dat toch herkenbaar, verterend en hartverwarmend is.
Het boek is zeker niet perfect. Er zitten hier en daar wat gaten in de theorie van het tijdreizen naar het verleden, waar je als lezer even doorheen moet kijken. Maar een keer dat je daar niet meer op focust, leest dit boek als een trein. Naar het einde toe ben je volledig mee met het gegeven van het tijdreizen en let je niet meer op de ietwat wankele uitleg die het begin van het boek je biedt.
Clementine moet echt op zoek naar zichzelf in dit verhaal: wie ze is, wat haar dromen en doelen zijn. Ze komt uit een depressieve periode na het verlies van haar tante, maar samen met Iwan vindt ze zichzelf terug. Maar ook Iwan zien we struggelen met zijn dromen en ambities. Er is hier geen ‘he fell first, but she fell harder’. Je voelt hoe de twee hoofdpersonages volledig voor elkaar gemaakt zijn, hoe hard ze elkaar steunen en van elkaar houden. Maar toch is er ruimte voor groei en voor het vinden van hun eigen geluk.
Dit boek is een parel in mijn boekenkast. Een echte must-read voor iedereen die houdt van feelgood en die een geluksmomentje kan gebruiken.
